Wykorzystujemy pliki cookies.
Polityka Prywatności      
ROZUMIEM

KIEDY POWSTAWAŁY GRUPY KRWI?

Grupy krwi są elementem dostosowania się człowieka do zmian środowiskowych na przestrzeni dziejów. Zmieniające się warunki oddziaływały przede wszystkim na układ trawienny i system immunologiczny. Te dwa układy bowiem w głównej mierze odpowiedzialne były za przeżycie. Każda grupa krwi jest genetyczną informacją na temat trybu życia i sposobu odżywiania się naszych przodków.

   Grupy krwi informują o naszej przynależności.

   Historia człowieka to historia przetrwania. To historia miejsc, w których żył i historia pokarmu, który spożywał. Początek nie był łatwy – miał on miejsce około 50 000 lat temu, może jeszcze wcześniej. Życie było krótkie, niebezpieczne i pełne przemocy. Przyczyną częstej śmierci były infekcje, pasożyty, ataki dzikich zwierząt, złamane kości, często śmiercią kończył się poród. Neandertalczyk żywił się surowym pożywieniem – była to głównie roślinność, uzupełnienie stanowiły np. gąsienice i robaki. Raczył się też tym, co pozostawiły po swojej uczcie dzikie zwierzęta. Był wtedy raczej ofiarą niż myśliwym.

Typ 0

  Jego rozwój i modyfikacja to okres wspinania się człowieka na szczyt łańcucha pokarmowego, w którym stał się myśliwym – najgroźniejszym drapieżnikiem. Nastąpiło to około 40 000 lat temu. W okresie tym ludzie polowali w dużych grupach; do produkcji broni używali narzędzi. Zamieszkiwali bardzo ograniczoną przestrzeń, żyli i odżywiali się w podobny sposób. Wtedy jeszcze wszyscy posiadali grupę krwi „zero”.

   Ówczesny człowiek był więc bardzo dobrym myśliwym i w zasadzie nie miał już naturalnych wrogów. Odżywiał się w znacznym stopniu mięsem; polował coraz skuteczniej, jego liczebność bardzo szybko rosła. Na terenach które zamieszkiwał zaczęło brakować zwierzyny i coraz częściej musiał walczyć z innymi myśliwymi. Rozpoczęła się wędrówka ludów. Około 30 000 lat ludzie zaczęli przemierzać w dużych grupach znaczne odległości, poszukując terenów łownych. Ze swojej afrykańskiej ojczyzny udali się w kierunku Europy i Azji.

   Około 20 000 lat temu „człowiek z Cro-Magnon” był już obecny w Europie i w Azji. Tak szybko dziesiątkował stada zwierząt, że musiał nie tylko ciągle szukać nowych terenów, ale także przyzwyczajać się do innego pożywienia poza mięsem. Do jadłospisu powróciły robaki, gąsienice, orzechy, korzenie i drobne zwierzęta. W swojej wędrówce dotarł na wybrzeża i nad rzeki i jeziora, gdzie zaczął jeść ryby.

   Wędrówka w chłodniejsze strefy klimatyczne spowodowała powstanie jaśniejszej barwy skóry. Stanowiła ona lepszą ochronę przed chłodem i mrozem niż barwa ciemna. Poza tym w okresie, kiedy noce są długie a dni krótkie, jasna skóra może łatwiej przetwarzać witaminę D. Następstwem nowych warunków był również słabszy kościec i gładkie włosy.

A jak agrarny

   Grupa A pojawiła się gdzieś w okresie 25 000 – 15 000 tysięcy lat p.n.e. Rozpowszechniła się w okresie neolitu, czyli młodszej epoki kamienia jako odpowiedź na zmiany środowiskowe. Około 11 000 lat przed naszą erą rozpoczęła się „rewolucja agrarna”, podczas której następowała zamiana życia na osiadły. Zaczęły rozwijać się wtedy rolnictwo i hodowla bydła. Za tym poszła też zmiana odżywiania się, a tym samym zmiana w funkcjonowanie układu trawiennego i układu immunologicznego. Organizm musiał nauczyć się trawić i przyswajać wyroby zbożowe i inne rolnicze produkty.

  Ponadto rolnictwo wymagało planowania, konsekwentnego działania i stałej współpracy wielu osób. Takie właśnie cechy charakteryzowały człowieka grupy A i przyczyniały się do jego przetrwania. Oprócz tego wspomnieć też trzeba znacznie większą odporność na infekcje.  W zmianie z typu 0 na typ A chodziło właśnie o przetrwanie w przeludnionych społecznościach. Jeszcze dzisiaj zaobserwować można, że wśród ludzi, którzy przeżyli dżumę, cholerę czy ospę jest znacznie więcej osobników A niż 0.

    W końcu geny dla grupy A dotarły na Bliski Wschód i do Azji i do Europy. Ich właścicielami byli Indoeuropejczycy, którzy przeniknęli do grup ludności wcześniej zamieszkujących te tereny. Grupy indoeuropejskie z terenów południowo-centralnych dzisiejszej Rosji przemieszczały się dalej, w okresie 3500 – 2000 przed naszą erą w kierunku południowo-wschodniej Azji (dzisiejszy Iran i Afganistan). Coraz liczniejsze grupy wędrowały dalej w kierunku Europy, a wraz z nimi nowe rodzaje pożywienia i nowy sposób życia. Zmieniał się układ trawienny i odpornościowy – ilość mięsa w diecie była coraz mniejsza.
Największy odsetek ludzi typu A występuje obecnie w basenie morza śródziemnego, nad Adriatykiem i morzem Egejskim, przede wszystkim na Korsyce, Sardynii i w Hiszpanii. W Azji wschodniej największą koncentrację grupy A znajdziemy w Japonii, obok względnie dużej liczby osobników z grupą B.

B jak balans – kolejna reakcja na zmiany

Grupa krwi B pojawiła się gdzieś okresie pomiędzy 15000 a 10000 lat p.n.e. na terenach wyżynnych, należących dziś do Indii i Pakistanu.

   Różnice klimatyczne po przybyciu do surowego klimatu w pobliżu Himalajów z gorącej, żyznej sawanny Afryki wschodniej spowodowały, że zaczęła zmieniać się krew. Nowa grupa B rozprzestrzeniła się wkrótce na rozległe tereny Azji – niezależnie, w dwóch różnych miejscach i w dwóch różnych grupach. Wśród ludności prowadzącej rolniczy, osiadły tryb życia na południu i na wschodzie oraz wśród ludów koczowniczych podbijających tereny na północy i w kierunku zachodnim. Ponieważ ci chętni do podbojów koczownicy byli bardzo dobrymi jeźdźcami, wypuszczali się daleko na zachód. Dlatego gen grupy B jest do dzisiaj wyraźnie widoczny wśród ludności wschodnioeuropejskiej. Nawet wśród Niemców i Austriaków grupa krwi B występuje częściej niż wśród ich zachodnich sąsiadów. W Niemczech największe nagromadzenie mieszkańców, posiadających grupę B znajduje się w górnym i środkowym biegu Łaby. Rzeka ta stanowiła w tamtych czasach granicę, do której docierały grupy najeźdźców ze wschodu.

   W Indiach, w północnych Chinach i w Korei grupa B występuje obecnie stosunkowo częściej, natomiast grupa A znacznie rzadziej. Wśród ludności żydowskiej, w dwóch głównych grupach – aszkenazyjskiej i sefardyjskiej przeważa również grupa B. Babilońscy Żydzi z czasów diaspory różnią się zatem znacznie od arabskich mieszkańców biblijnego Babilonu, posiadających grupę 0 (dzisiejszy Irak). Występowała u nich przeważnie grupa B, ale dość częsta była również grupa A.

AB oznacza współczesność

   Typ AB występuje rzadko – w grupie stanowiącej mniej niż 5% populacji, pojawił się z połączenia grup A i B mniej więcej 1000-1200 lat temu. Wtedy różne grupy ludności mieszały się ze sobą w Cesarstwie Rzymskim, głównie za sprawą tych, napływających ze wschodu.

   W grobowcach Europy, pochodzących sprzed roku 900 n.e. rzadko znajduje się szczątki osób z grupą AB. W grobowcach na Węgrzech, pochodzących z czasów wcześniejszych, grupa AB nie występuje w ogóle, aż do czasów Longobardów (IV-VII w.n.e.).
   Ludzie z grupą krwi AB dziedziczą zgodność w stosunku do grup A i B. Dlatego ich system odpornościowy posiada znacznie większą zdolność do produkcji specjalnych antyciał, przeciwko infekcjom spowodowanym przez mikroorganizmy. Ta szczególna właściwość, czyli nieposiadanie przeciwciał w stosunku do grupy A i B, powoduje mniejszą skłonność do określonych alergii oraz chorób autoimmunologicznych takich jak artretyzm, zapalenie płuc czy toczeń. Istnieje jednak większa skłonność do pewnych chorób nowotworowych, ponieważ typ AB nie reaguje na nic, co jest podobne do A i B, także na to, co sam zawiera i nie produkuje odpowiednio działających antyciał. AB jest pierwszą grupą krwi, charakteryzującą się połączeniem różnych właściwości immunologicznych, z których jedne wzmacniają jej właściciela, a inne są ze sobą w konflikcie.

   Wielu antropologów uważa, że grupa krwi jest najbardziej znaczącym czynnikiem, określającym indywidualność człowieka i podobieństwo w stosunku do innych. Na przykład Afrykańczyk i Europejczyk z grupą krwi A mogą wymieniać między sobą krew i organy i wykazują wiele wspólnych skłonności, funkcji trawiennych immunologicznych.

Na podstawie: „4 Blutgruppen – 4 Strategien für ein gesundes Leben”
Dr. Peter J. D`Adamo mit Catherine Whitney

Obraz Paweł Czerwiński z Unsplash (tło)

Dodaj komentarz