Wykorzystujemy pliki cookies.
Polityka Prywatności      
ROZUMIEM

CIEPŁOTA CIAŁA

   Utrzymywanie stałej temperatury organizmu umożliwia optymalne funkcjonowanie enzymów oraz właściwą szybkość wszystkich reakcji chemicznych. Ciepło wytwarzane jest przez prace mięśni, przyswajanie pokarmu i wszystkie inne procesy życiowe, biorące udział w podstawowej przemianie materii. Organizm traci ciepło przez promieniowanie, przewodzenie oraz parowanie wody z dróg oddechowych i przez skórę. Powierzchowny, szybki oddech znacznie zwiększa ilość wyparowywanej wody, a tym samym ilość traconego ciepła. Równowaga pomiędzy wytwarzaniem a stratą ciepła określa temperaturę ciała.

   Kręgowce rozwinęły zdolność utrzymywania stałej temperatury ciała, dzięki regulacji wytwarzania i utraty ciepła. Istotna rolę w tym procesie odgrywa naturalna izolacja organizmu (podskórna tkanka tłuszczowa, włosy, sierść). Niedźwiedź polarny ma tak skuteczna warstwę izolacyjną, że marznie dopiero przy – 44 stopniach Celsjusza. Wtedy zwiększa on przemianę energetyczną, aby uzyskać dodatkowe ciepło. Do ochłodzenia się niedźwiedź wykorzystuje podeszwy, które są bardzo dobrze ukrwione i w kontakcie ze śniegiem szybko tracą zbędne ciepło.

„Gęsia skórka”

Jest to reakcja na nadmierne ochłodzenie organizmu – zjeżenie się włosów poprzez skurcz mięśni przywłośnych, powinno chronić przed zbyt dużą utratą ciepła. Ponieważ owłosienie człowieka ma postać szczątkową, wychłodzeniu organizmu zapobiega dopiero ubranie.

Gorączka

Podwyższenie temperatury ciała zabija wiele bakterii i wirusów, jest więc celową i pożądaną reakcją organizmu na infekcję. Gorączka uaktywnia reakcje obronne organizmu i uruchamia proces jego zdrowienia, dlatego podwyższona temperatura ciała nie powinna być od razu zwalczana środkami farmakologicznymi.

Leczenie ciepłem

Ciepło pobudza przemianę materii w organizmie – zwiększa się transport tlenu, substancji odżywczych i przeciwciał oraz odprowadzanie produktów rozpadu.

   Kąpiel rozgrzewająca, która podnosi temperaturę ciała o 1,8 stopnia, powoduje wzrost ilości kortyzolu i białych ciałek krwi, mobilizując siły obronne organizmu. Długotrwałe ciepło łagodzi bóle, rozluźnia mięśnie, poprawia elastyczność tkanek oraz zwiększa możliwości regeneracyjne. Podwyższenie temperatury ciała o 1 stopień Celsjusza, wywołuje wzrost tętna o 15-20 uderzeń na minutę. Terapię cieplną zaleca się przy chorobach zwyrodnieniowych i chronicznych zapaleniach stawów oraz jako uzupełnienie innych zabiegów fizykoterapii. Gorąca kąpiel pomaga w przewlekłych dolegliwościach dróg oddechowych; działa również uspokajająco.

Przeciwwskazania: ostre stany zapalne stawów (terapia cieplna może spowodować rozwój zapalenia) oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe.

Leczenie zimnem

Zimno tłumi stany zapalne, ponieważ obniżona temperatura ciała hamuje aktywność lokalnych mediatorów. Zmniejsza się także uwalnianie płynów z naczyń krwionośnych i limfatycznych. Naczynia zwężają się, zmniejszając tym samym ukrwienie skóry; osłabienie odruchów nerwowych prowadzi do mniejszego odczuwania bólu.

   Leczenie zimnem (oddziaływanie lokalnie lub na całe ciało) można stosować po operacjach, przy urazach mięśni stawów, więzadeł oraz przy chorobach stawów i kręgosłupa wynikających ze zużycia się tkanki. Terapia ta skuteczna jest również przy chorobach reumatycznych i kurczowych napięciach mięśni

Przeciwwskazania: choroby naczyń wieńcowych, sklerodermia, zaburzenia krążenia, wywołujące niedożywienie tkanek.

Dodaj komentarz