Wykorzystujemy pliki cookies.
Polityka Prywatności      
ROZUMIEM

AORTA

Człowiek jest tak stary (lub tak młody) jak jego naczynia krwionośne.

   Zdrowe arterie są elastyczne i umięśnione; chore są zwężone i słabe – mówi się wtedy o zwapnieniu naczyń lub arteriosklerozie. Następstwem tych zmian mogą być m.in.: zaburzenia krążenia, angina pektoris (dusznica bolesna), udar, udar mózgu. Stan naszego układu krwionośnego zależy od trybu życia, a głównie od sposobu odżywiania się.

   Aorta, jest elastyczną, bardzo wytrzymałą rurą, której średnica dochodzi do 3, a długość do 40 cm. Przebiega pionowo, od strony serca, czyli po lewej stronie, przez całą klatkę piersiową i brzuch. Jest to największe naczynie naszego organizmu. Podstawowym zadaniem naczyń krwionośnych jest transport krwi. Naczynia, transportujące bogatą w tlen krew z serca do wszystkich komórek organizmu nazywane są tętnicami. Krew wyrzucana jest z lewej komory serca do tętnicy głównej – aorty, która rozgałęzia się w coraz drobniejsze naczynia tętnicze.

Niebezpieczny tętniak

   Najgroźniejszą dolegliwością aorty jest tętniak, czyli workowate rozszerzenie, przypominające balon na szlauchu gumowym. Tętniak aorty może pęknąć i spowodować śmiertelny krwotok wewnętrzny. Przyczyną jego powstania jest najczęściej zwapnienie aorty, które osłabia ścianę naczynia i umożliwia miejscowe wysklepienie. Podwyższone ciśnienie jest tu groźnym czynnikiem ryzyka, zarówno dla powstania zwapnienia, jak i dla samego tętniaka, który jest dalej rozszerzany przez pulsujący strumień krwi.

   Tętniak umiejscowiony jest najczęściej w brzusznym odcinku aorty i może być wyczuwalny centralnie pod łukiem żeber jako duży pulsujący węzeł, a u szczupłych pacjentów może być nawet widoczny. Jest trudny do zdiagnozowania, gdyż daje wiele niecharakterystycznych objawów. Może powodować bóle brzucha, wzdęcia, nieregularne wypróżnianie, czasem zwiększone parcie moczu. Tętniak odcinka piersiowego aorty powoduje bóle pleców, a jak wiadomo, bóle pleców są często lekceważone.  Ucisk tętniaka na otaczające struktury, może wywoływać chrypkę, duszności, trudności z połykaniem oraz niedokrwienie ramion i nóg, odczuwane często jako mrowienie, drętwienie czy ziębnięcie palców dłoni i stóp. Mogą się też pojawiać niedokrwienne bóle głowy.

Diagnoza

Istotnym momentem jest tutaj właściwa diagnoza i skierowanie na specjalistyczne badania. Decydującym kryterium oceny ryzyka jest najczęściej średnica tętniaka, która może się wahać od 3 do nawet 9 cm. Duże ryzyko pęknięcia zachodzi przy 5–6 cm szerokości. Statystycznie tętniak aorty brzusznej o takiej wielkości pęka w 40% procentach przypadków w ciągu dwóch lat. Diagnozować go można poprzez tomografię komputerową lub badanie rentgenowskie.

Jak się bronić?

   Są trzy sposoby eliminowania ryzyka pęknięcia tętniaka: obniżanie ciśnienia krwi, usunięcie operacyjne tętniaka oraz wzmacnianie od środka rozszerzonej ściany aorty poprzez wprowadzenie z pachwiny, przez tętnicę udową, sztucznej protezy. Ta metoda rozwinęła się dopiero w ostatnich latach i dotyczy tętniaka umiejscowionego poniżej nerek. Zbyt duży rozrost tętniaka wywołuje silny ból i grozi jego pęknięciem, wtedy konieczna jest operacja. Wszystkie operacje tętniaka w odcinku piersiowym aorty wykonuje się przy obniżonej temperaturze ciała (18-20 C) oraz przy zastosowaniu krążenia zewnętrznego (aparat płuco – serce).                                               

   Była to kiedyś choroba nieuleczalna i obciążona wysoką śmiertelnością. Obecnie, dzięki nowoczesnym metodom diagnostycznym i operacyjnym niebezpieczeństwo jest już dużo mniejsze. Jednak przy zaburzeniach metabolicznych, objawiających się podwyższonym poziomem cholesterolu, cukru i glukozy czy kwasu moczowego, warto pamiętać o przeciwdziałaniu nadwadze, rzuceniu palenia oraz stosowaniu odpowiedniej diety.

Dodaj komentarz